Þegar maður áttaði sig á því í gær að Icesave-málið myndi ekki enda taka, heldur ætti að halda í alla vega eina rússíbanareið enn með þjóðina í því máli voru fyrstu viðbrögð manns að vilja æða inn á Facebook og skrifa eitthvað, reyna að týna til mótsagnir hjá þessum og hinum og bölva síðan eitthvað út í loftið.
Það er kannski ekki frumlegt að vitna í Halldór Laxness en eftir smá tíma leið manni einhvern veginn samt mest eins og Arnasi Arnæusi eftir brunann stóra þar sem bókasafnið hans dýrmæta fuðraði mest megnis upp og hann gat stunið upp þessu einu:
,,Ég er þreyttur.” Continue reading